Gut Schötzow

Alexander Duncker (Sammlung Duncker), Wikimedia Commons, gemeinfrei

Nabyty wspólnie w 1781 roku przez braci Ludwiga Wilhelma Augusta i Carla Friedricha Leopolda von Gerlach i sprzedany przez Carla Friedricha Leopolda w latach 1796/97 – dochód posłużył na zakup Rohrbeck. Dzisiejszy pałac wznieśli dopiero kolejni właściciele, Schroederowie, w 1839 roku.

Kronika

1. 1276

   Pierwsza wzmianka jako „Schotsow”: biskup Hermann von Gleichen potwierdza kapitule katedralnej w Kołobrzegu prawo do dziesięciny.

2. 1661

   Jako nowe lenno przekazany brandenburskiemu oficerowi Casparowi von Cronenfelsowi.

3. 1750

   Von Cronenfelsowie doprowadzają do allodyfikacji Schötzowa (reskrypt z 20 czerwca 1750 roku) – lenno staje się wolną własnością.

4. 11. April 1781

   Pięć córek Christopha Augusta von Cronenfelsa sprzedaje Schötzow „braciom von Gerlach”.

5. 1796/97

   Carl Friedrich Leopold von Gerlach sprzedaje Schötzow, Ganzkow i Mechenthin – tak rodzina poinformowała Bagmihla (1843). Nabywcą Schötzowa jest niejaki von Müller; w 1804 roku wymieniany jest porucznik Anton von Zastrow.

6. 1811

   Sprzedaż duńskiemu konsulowi Ernstowi Friedrichowi Schroederowi z Kołobrzegu; w 1838 roku jego synowi Heinrichowi Louisowi Ottomarowi Schroederowi. Konsul miał już wtedy Rützow, kupiony w 1807 roku – trzecią część kołobrzeskiego majątku Gerlachów. W ciągu czterech lat zebrał dwa z trzech majątków, które rodzina oddała piętnaście lat wcześniej.

7. 1839

   Schroederowie budują klasycystyczny dwór z dwiema wieżami, który Duncker przedstawia w 1866 roku. Stoi do dziś – zachowała się tylko wieża wschodnia – i jest wpisany do rejestru zabytków.

8. Um 1910

   Dom, który następni właściciele wznieśli w 1839 roku, zachował się w elewacji. Monografia o budowniczym Ernście Rossiusie-Rhynie przynosi trzy karty: „Schloß Schötzow. Alter Zustand” pokazuje front dziedzińcowy przed przebudową – dwie kondygnacje, jedenaście osi, ryzalit środkowy i dwa wysunięte pawilony narożne, dokładnie jak na litografii Dunckera. Obok stoją dwa projekty przebudowy, jeden z latarnią nad środkiem, drugi z płaskim szczytem i schodami zewnętrznymi. Czy coś zbudowano, książka nie mówi. Dla rodziny karty mają znaczenie pośrednie: pokazują nie jej dom, lecz dom następców – jest to jednak jedyna znana elewacja Skoczowa.